هم دانهٔ امید به خرمن ماند
هم باغ و سرای بی تو و من ماند
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به موضوع امید و دوستی اشاره میکند. او میگوید که اگر چه در absence از همدیگر، زندگی و امید همچنان وجود دارد، اما اهمیت دوستی را یادآوری میکند. او همچنین به این نکته اشاره میکند که بهتر است با دوستان خود شادی و ثروت را تقسیم کنیم، وگرنه دچار مشکلاتی با دشمنان خواهیم شد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سیم و زر خویش از درمی تا به جوی
با دوست بخور گرنه به دشمن ماند