رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۳

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هرگز دل من ز علم محروم نشد

کم ماند ز اسرار که معلوم نشد

۲

هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز

معلومم شد که هیچ معلوم نشد

بازگشت به سروده‌های خیام