می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد
و اندیشه هفتاد و دو ملت ببرد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر توصیه میکند که از نوشیدن و لذت بردن غافل نشویم، زیرا این کار میتواند انسان را از نگرانیهای زیادی مانند اختلافات و تضادهای اجتماعی آزاد کند. همچنین، او به ارزش کیمیای زندگی اشاره میکند که میتواند با یک جرعه، دلایل و مشکلات زیادی را از بین ببرد. در واقع، نوشیدن به عنوان وسیلهای برای شراب و شادی در نظر گرفته شده است که میتواند آرامش و روشنفکری به ارمغان آورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پرهیز مکن ز کیمیایی که از او
یک جرعه خوری هزار علت ببرد