رباعی شمارهٔ ۸۰

در این ابیات‌، شاعر با استفاده از تمثیل و تصویری که زر و پول را در خاک پنهان می‌کنند به آدمیان می‌گوید که قدر لحظات زندگی را بدانند که دوباره به‌ این زندگی برنخواهند گشت پس باید قدر آن‌را دانسته و به شادی بگذرانند و بمی‌گوید کسانی‌که پیش از آنکه مرگ به‌آنها بتازد زندگی را به‌شادی و میگساری نپیمایند در غفلت و نادانی هستند.