رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۸

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

غم خوردن بیهوده نمی‌دارد سود

۲

پر کن قدح می به کفم درنه زود

تا باز خورم که بودنی‌ها همه بود

بازگشت به سروده‌های خیام