در دهر هر آنکه نیمنانی دارد
از بهر نشست آشیانی دارد
دربارهٔ این سروده
این ابیات درباره ارزش قناعت و آرامش در زندگی است. شاعر میگوید خوشا بهحال کسی که نانی برای سیر کردن شکم و گوشهای برای خواب و آرامش دارد کسی که نه رییس است و نه خدمتگزار؛ چنین شخصی بهترین روزگار را دارد؛ خوشابهحال او!
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نه خادم کس بود نه مخدوم کسی
گو شاد بزی که خوشجهانی دارد