در دهر چو آواز گل تازه دهند
فرمای بتا که می بهاندازه دهند
دربارهٔ این سروده
این ابیات در باره غنیمت شمردن بهار و جوانی و می و زیباییاست. شاعر میگوید در فصل بهار مینوشی را فراموش مکن و زیاد به وعدههایی که درباره بهشت و حور و ... میدهند، توجه مکن.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از حور و قصور و ز بهشت و دوزخ
فارغ بنشین که آن هر آوازه دهند