چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
دل را به کم و بیش دُژَم نتوان کرد
این ابیات درباره سرنوشت و اختیار انسان است؛ شاعر میگوید انسان باید غصه هیچ چیز را نخورد زیرا روزی و عمر او تعیین شده و اینها با غصهخوردن کم و زیاد نمیشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
دل را به کم و بیش دُژَم نتوان کرد
کارِ من و تو چنانکه رایِ من و توست
از موم به دستِ خویش هم نتوان کرد