تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید
بهتر ز میِ ناب کسی هیچ ندید
این ابیات در وصف ارزش مستی و می است. شاعر بر بینظیر بودن می و مستی تاکید میکند و دیگران را خطاب قرار میدهند که هیچ چیز بهتر از می نخواهند توانست که بیابند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید
بهتر ز میِ ناب کسی هیچ ندید
من در عجبم ز میفروشان کایشان
به زآنچه فروشند چه خواهند خرید؟