رباعی شمارهٔ ۶۸

این شعر به این ایده اشاره دارد که هیچ کس بر چرخ فلک (حیات و روزگار) تسلط ندارد و انسان‌ها هرگز از تجربه زندگی خود سیر نمی‌شوند. همچنین به نوعی هشدار می‌دهد که مغرور نشوید و فکر نکنید که به موقع از زندگی لذت می‌برید، چرا که زمان همه ما را در بر خواهد گرفت و همه به سرانجام یکسانی می‌رسیم.