رباعی شمارهٔ ۶۶

این شعر به گذر سریع عمر و لزوم بهره‌برداری از لحظات خوش زندگی اشاره دارد. شاعر به ما می‌گوید که باید از لحظات شادی که داریم بهره ببریم و نگران آینده نباشیم. او از ساقی می‌خواهد که پیاله را پیش بیاورد چون شب و زندگی به سرعت در حال گذر است.