افسوس که نامهٔ جوانی طی شد
وآن تازهبهارِ زندگانی دی شد
دربارهٔ این سروده
شاعر در این دو بیت، افسوس از دست رفتن جوانی را میخورد و ضمن تشبیه کردن آن به بهار، به این واقعیت اشاره میکند که هرچه گذشت، دیگر برنمیگردد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن مرغِ طَرَب که نام او بود شَباب
افسوس ندانم که کی آمد کی شد!