آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد
بس داغ که او بر دل غمناک نهاد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به قدرت و خلقت خداوند اشاره میکند که زمین و آسمان را آفریده است. او همچنین به درد و رنج هایی که انسانها در زندگی متحمل میشوند، اشاره میکند. شاعر به زیباییهای طبیعی مانند لبها و موهای مشکی نیز اشاره میکند و این زیباییها را در کنار سختیهای زندگی قرار میدهد. در نهایت، به مفهوم خاک و زمین به عنوان محل زندگی انسانها نیز اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بسیار لب چو لعل و زلفین چو مشک
در طبل زمین و حقهٔ خاک نهاد