چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ
پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ
دربارهٔ این سروده
این شعر به گذر زمان و پایان عمر اشاره دارد. شاعر میگوید که وقتی عمر به پایان برسد، فرقی نمیکند که زندگی شیرین بوده یا تلخ. او از نوشیدن نوشیدنیای صحبت میکند که نباید به خاطر آینده نگران بود، زیرا بعد از مرگ، روزها و شبهای زیادی خواهد گذشت. این شعر به نوعی دعوت به زندگی در لحظه و لذت بردن از آن است پیش از اینکه دیر شود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
می نوش که بعد از من و تو ماه بسی
از سَلخ به غُرّه آید از غُرّه به سلخ