یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است
از تخت قباد و ملکت طوس به است
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به ارزش لذت بردن از لحظهی حال و بهتر بودن آن از هر سلطنت و ثروتی اشاره میکند همچنین معتقد است که ناله ها و فریاد های شخصی که پاکی دل دارد از عبادت زاهدان ریاکار بهتر و پسندیدهتر است و بدینوسیله برتری سیرت و پاکی ذات انسان را بر ظاهرسازی و ریا را بیان میدارد
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر ناله که رندی به سحرگاه زند
از طاعت زاهدان سالوس به است