در فصل بهار اگر بتی حور سرشت
یک ساغر مِی دهد مرا بر لب کِشت
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و فریبایی طبیعت در فصل بهار اشاره میکند و از نوشیدن یک ساغر در کنار آن لذت میبرد. او میگوید که اگرچه در نظر عموم ممکن است کارش ناپسند باشد، اما او ترجیح میدهد این لحظه را بگذراند تا اینکه به نام بهشت فکر کند، زیرا احساس میکند که این لذت از هر چیز دیگری ارزشمندتر است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر چند به نزد عامه این باشد زشت
سگ به ز من است اگر برم نامِ بهشت