رباعی شمارهٔ ۳۳

در این شعر، شاعر به خواب بدی اشاره می‌کند که تجربه کرده و با خردمندی صحبت می‌کند که به او می‌گوید از خواب کسی شادی نمی‌روید. او تأکید می‌کند که هر کاری هم که انجام دهی، سرنوشت و مرگ با تو خواهد بود. پس بهتر است از زندگی بهره‌برداری کنی و زندگی‌ات را بگذرانی، چرا که در نهایت همه باید به زیر خاک بروند.