گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را
بنیاد مکَن تو حیله و دستان را
دربارهٔ این سروده
این شعر به اهمیت دوری از قضاوت و انتقاد نسبت به دیگران اشاره دارد. شاعر میگوید که اگر خود شراب نمینوشی، حق نداری به مستان طعنه بزنی. همچنین هشدار میدهد که نباید به می نخوردن و عدم گناه مستی غره و مغرور باشی چون تو صدها لغمه حرام و گناه آلود میخوری که می و شراب پیش آن گناه کوچکیست
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تو غره بدان مشو که مِی مینخوری
صد لقمه خوری که مِی غلام است آن را