رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

قرآن که مهین کلام خوانند آن را

گه‌گاه نه بر دوام خوانند آن را

۲

بر گِردِ پیاله، آیتی هست مقیم

کاندر همه جا مدام خوانند آن را

بازگشت به سروده‌های خیام