باد صبا (در دستگاه شوشتری)

برداشت: باد صبحگاهی لطفاً بر روی گل‌ها بگذرا و آن‌ها را نوازش کن.

برداشت: ای نازنین، حال و روز گل را برای ما بگو.

برداشت: ای چهره‌ی زیبا، با کسی که به ارزش تو واقف نیست، کمتر بنشین.

برداشت: عاشق بیچاره تا چه زمانی باید ناله کند؟ یا دلبر به او توجهی نکند یا اینکه از همه چیز دست بکشد و سینه‌اش را رها کند.

برداشت: چشم‌های من پر از اشک شده و دل من پر از درد و غم است، به طوری که ساغر من هم از این حال و روز پر خون شده است.

برداشت: ای دوست عزیز، زیبا و دلنشین، در این فصل بهار با ما همراه مشو و مست نکن.

برداشت: دیگر از مشکلات و دردهایم گذشته‌ام؛ اکنون به اشک‌های من نگاه کن.

برداشت: درد و غم مانند گلی بر روی لباس ظاهر شد و این غم ناشی از غیرت و شور و شوقی بود که همچون آتش در دل چمن افروخته می‌شود.

برداشت: بلبل به خاطر غیرتی که دارد، در چمن شعله‌ور شده است.

برداشت: دستان به خاطر وطن در چمن (دشت) پرچم برافراشته‌اند.

برداشت: دیدی که ستمگر در نهایت به خود آسیب زد و تیشه‌ای که برای دیگران آماده کرده بود، خودش را متضرر کرد.

برداشت: ایرانیان باید برای رضای خدا یکدل و صادقانه با یکدیگر زندگی کنند و صداقت و پاکی را در روابطشان حفظ کنند.

برداشت: چقدر تا کی باید دروغ و نفاق را ادامه بدهیم؟ تا کی به خاطر منافع شخصی خودمان به دوگانگی و دو دلی ادامه دهیم؟

برداشت: به اندازه کافی از این کارهای ناپسند و بی‌عملی خسته شده‌ام و دیگر نمی‌خواهم ادامه دهم.