غزل ضربی (در دستگاه همایون)

برداشت: بگذار تا ناهید با دقت و زیبایی آثارش را بر ما بزند و ستارهٔ زندگی‌مان به هدفی که می‌خواهیم نزدیک‌تر شود.

برداشت: دل‌های شادمانی از تیرگی‌های آرزوهای مختلف به دست می‌آید، مانند گیاهانی که در باغی رنگارنگ رشد کرده و از هوس‌ها نشأت می‌گیرند.

برداشت: نور خالص و روشنایی خداوند، ظلمت و تاریکی شرکت را از بین می‌برد و وجود انسان‌های پاک را از نقشه‌های جنگ و نزاع حذف می‌کند.

برداشت: هر کسی که تیر و کمانی در دست دارد، نمی‌تواند با غمزه‌ای که به دل عاقلان می‌زند، دل آنها را هدف قرار دهد.

برداشت: نادانی نمی‌تواند علم را آبرودار کند و به گور، ظلم نمی‌کند. در نتیجه شیشه انصاف هم با سنگ آسیب نمی‌بیند.

برداشت: پس از این، معشوق بی‌محبت ما با وجود دل‌تنگی‌مان به طور عمدی به سوی رقبایش نخواهد رفت.

برداشت: نکند که باز هم دوست از روی قهر به من آسیب بزند و دل تنگم را دوباره به ناله‌های بهاری وادار کند.