در ابوعطا

برداشت: نسیم صبحگاهی بر روی چمن‌ها بوزد و از من برای بلبل خسته خبر بیاورد.

برداشت: به دیگران بگو که با دیدن این حال و روز به درد و رنج خود توجه نکنند و از بی‌عدالتی و ظلم گلایه کن و فریاد برآورند.

برداشت: شب را به یک شب جادویی تبدیل کن.

برداشت: سکوت شب و آواز دل‌نشین بلبل باعث شگفتی و زیبایی گل شده است.

برداشت: در کنار باغ، به یاد دوستان شاداب، شرابی بنوش.

برداشت: دوست من، تو گلزار زندگی‌ام هستی و تویی که دل من به تو بستگی دارد.

برداشت: تو همیشه در کنار من هستی و برای من بهترین و محبوب‌ترین هستی.

برداشت: روزی خواهد رسید که آه و ناله‌ام دامنت را خواهد گرفت و با زخم‌ها و رنج‌هایت می‌سوزد.

برداشت: اگر دردم و غمم مثل کوهی بزرگ شود، برای درمان آن به یک لیوان شراب پناه می‌برم.

برداشت: می‌خواهم او را به‌طور کامل از ریشه خارج کنم، مانند فرهاد که کوه را برید.

برداشت: من مانند مرغی هستم که نه بال و پر دارد و نه می‌تواند پرواز کند. همچنین مثل شاخه‌ای هستم که هیچ برگی ندارد و بی‌ثمر است.

برداشت: دل من دچار ناراحتی و رنجش است.

برداشت: من مثل پرنده‌ای هستم که نه بال دارد و نه پر، و یا مانند درختی هستم که بدون برگ و شاخه است.

برداشت: دل من ناراحت و مایوس است.