عروس گل (در افشاری و رهاب - هنگام رفع حجاب)

برداشت: عروس گل با نسیم صبحگاهی در باغ شروع به نمایاندن چهره‌اش کرده است.

برداشت: ای مجسمه، به خاطر خدا، چهره‌ات را از پس پرده بیرون بیاور.

برداشت: هرگز کسی نیست که به زیبایی و لطافت گل، نظرش منحرف شود یا دلمشغولی دیگری پیدا کند.

برداشت: پیچیدن عطر گل در فضا

برداشت: پرده را کنار بزن تا چهره زیبای تو مانند گل نمایان شود.

برداشت: پرده‌نشین بر روی گل به معنای حضور چیزی لطیف و زیبا است که به آرامی بر روی گل‌ها قرار گرفته و جلوه‌ای خاص به آنها می‌بخشد. این تصویر به حس زیبایی و ظرافت در طبیعت اشاره دارد.

برداشت: دل‌های پاک و صاف، با سوز و اشتیاق به عشق و دوستی می‌تپند. ای محبوب، از بازی کردن و ناز کردن بپرهیز.

برداشت: ای وای، چرا غم پنهان من در چهرهٔ دلنشین تو آشکار است، در حالی که زلف‌های تو نیز بر روی تو باز است؟

برداشت: تو هرگز چهره زیبای پری را ندیده‌ای که بتواند خود را به نمایش بگذارد.

برداشت: تو چون از پری زیباتری، همیشه زیبایی خودت را به نمایش بگذار.

برداشت: هیچ‌کس تا به حال ندیده است که موجودات زیبا و دلربا در پس پرده‌ای از حجاب و پوشش پنهان شوند.

برداشت: هرگز کسی هرگز نخواهد دید که خورشید و ماه زیر پوششی از نور خود باشند.

برداشت: به خاطر عشق و محبت و وفاداری دل‌های پاک و صمیمی، ای محبوب، از به اشتباه افتادن و سردرگمی دوری کن.

برداشت: ای دلبر، چرا آه درونم را پنهان کرده‌ام، وقتی که چهرهٔ زیبای تو باعث گشایش فضا و روح من شده است؟ وای، وقتی موی تو در برابر چشمانم است.