شمارهٔ ۴ - غزل

برداشت: به چهره‌ات نگاه می‌کنم تا عشق‌ام را بپذیری و رنگ زردی که دارم را ببینی تا شاید رفتارهایت نسبت به من نرم‌تر شود.

برداشت: وقتی که بوی گیسوانت را می‌شنوم، زمان خوبی است که به این فکر کنم حتی اگر روزهای سختی مثل روزهای سیاه و غم‌آور را ببینی، باز هم باید سراغ تو بیایم.

برداشت: موهایت را بیشتر از این قیچی نزن، زیرا مثل گذشته دیگر نخواهد شد. چرخش موهای بلند و زیبا را خراب نکن.

برداشت: ای بهار! اگر بر من بیفتی و احوالی از من ببینی، زحمات و سختی‌هایی که کشیده‌ام را فراموش نکن و از دل پاک کن.