شمارهٔ ۳ - غزل

برداشت: تو گفتی وقتی بمیری من لبیک می‌گویم، من هم گفتم نه، به خدا، تو راست گفتی و من این را شنیدم.

برداشت: ای شیر نر عشق، تلاش و کوشش بی‌فایده‌ای بوده که به چنگال تو گرفتار شوم.

برداشت: برای باز کردن در تنگ، باید با اراده و قدرت تلاش کرد. من در نبرد با مشکلات، هم سختی‌ها را تحمل می‌کنم و هم تسلیم نمی‌شوم.

برداشت: گفتم که به پایت دانه‌های خار و علف را می‌زنم و با اشک‌های مژه‌ام مسیر تو را تمیز می‌کنم.

برداشت: دیشب به یاد تو و زیبایی‌ات فکر می‌کردم تا صبح، در حالی که اشک‌های شوق در چشمانم جمع شده بود.

برداشت: من در کنار بهار هستم، موهایم هم‌جنس تو هستند و در ناتوانی، من هم‌قدرت تو هستم و با یاد تو، هم‌نوا و هم‌سرنوشت هستم.