فقرۀ ۱۱۷

نظم بیان کننده این است که شادی و خوشی مانند عطر مشکی است که با گذر زمان و باد از بین می‌رود. بنابراین، باید به یاد داشته باشیم که زندگی و لذت‌های آن وضعیت ثابتی ندارند. شاعر به مرد دانا اشاره می‌کند که به جان شاد باشد، زیرا وجود انسان نیز به مانند عطر مشکی پر از باد است و وقتی باد رها شود، چیزی از آن باقی نمی‌ماند. پس بهترین کار این است که از زندگی و لحظات شاد بهره‌مند شویم.