نیک مرد آساید و بد مرد بیش و اندوه گران بود.
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره دارد که انسان نیکوکار در زندگی آسودهتر است، در حالی که انسان بدکردار دچار رنج و ناراحتی میشود. نیکی و خوبی مانند سپری برای نیکوکاران است و توصیه میشود که انسان تا جایی که میتواند از بدیها دوری کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نکو مرد آساید اندر جهان
برد بدکنش مرد رنج گران
نکویی بود جوشن نیکمرد
به گرد بدی تا توانی مگرد