ارمغان بهار

فقرۀ ۱۰۴

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

و تراگویم ای پسر من‌، نیکوترین دهشیاری به مردمان‌، گوهر خرد است‌. چه اگر بر کست خواسته برود و یا چهارپایان بمیرد خرد بماند.

۲

کسی کاو به گیتی دهشیار زیست

نکوتر ورا از خرد چیز نیست

۳

که گرمایه از دست برکست، شد

زر و چارپانیزش از دست شد

۴

چو باشد خرد، رفته بازآیدش

به ناز کسان کی نیاز آیدش

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار