ارمغان بهار

فقرۀ ۱۰۲

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

به یزدان آفرین کن و دل به رامش دار کت از یزدان فزایش به نیکویی رسد.

۲

به یزدان نخست آفرین بر شمار

پس آنگاه دل را به رامش سپار

۳

کت افزایش آید ز یزدان پاک

ز رامش نگردد دلت دردناک

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار