فقرۀ ۹۷

در این شعر، شاعر به اهمیت دوری از دروغ و دروغ‌گویان اشاره می‌کند. او می‌گوید که نباید در کنار افرادی که دروغ می‌گویند نشست، زیرا دروغ و فریب باعث آزار و درد می‌شود. در نهایت، او تأکید می‌کند که هم‌نشینی با دروغگوها هیچ نوری و روشنی به همراه ندارد، بلکه تنها تاریکی و گمراهی ایجاد می‌کند.