فقرۀ ۹۵

این شعر به اهمیت دوری از شرم و ننگ بی‌مورد اشاره دارد. شاعر می‌گوید که نباید به خاطر مسائل بی‌اهمیت و نام و ننگ، خود را به مصائب گرفتار کرد. در واقع، تأکید می‌شود که نباید به دوزخ فکر کرد و باید از رفتارهای نادرست دوری کرد.