خشم وکین را، روان خویش تباه مساز.
دربارهٔ این سروده
این ابیات به این موضوع اشاره دارند که انسان نباید اجازه دهد خشم و کینه روحش را خراب کند. بلکه باید از این احساسات منفی دوری کند تا روح و جانش در امان بماند و دچار آسیب نشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
روان را بپرداز از خشم و کین
که گردد تبه جانت از آن و این