خرد بوده (پست و بیاصل) واپیشوار (؟) مردم را نگاه مدار (تفقد و احسان مکن) چه ترا سپاس نخواهد داشت.
دربارهٔ این سروده
این شعر به این موضوع میپردازد که انسانهای حقیر و بیاصل و نسب از خوبی و بخشندگی بیخبرند و برای احسان و کمکهای تو از تو سپاسگزاری نخواهند کرد. وقتی انسان ثروتمند و توانگری میشود، نباید به انسانهای فرومایه توجه کند، زیرا آنها از مردان بزرگ و نیکخوی به خاطر خوبیهایشان قدردانی نمیکنند و خداناشناس هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چو گشتی توانگر به داد و دهش
فرومایهٔ پست را برمکش
که این مردمان خداناشناس
ندارند از مرد مهتر سپاس