ارمغان بهار

فقرۀ ۸۲

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

زن کسان مفریب‌، چه به روانگناه گران بود.

۲

به راه زنان دانهٔ دل مپاش

فریبندهٔ جفت مردم مباش

۳

زن پارسا را مگردان ز راه

که از رهزنی بدتر است این گناه

۴

روان را گناه گران آورد

بس آسیب در دودمان آورد

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار