روان پرسیدار (با وجدان و روحانی) باش که بهشتی بوی.
دربارهٔ این سروده
این متن به اهمیت پاکی و درستی روح اشاره دارد. از فرد خواسته شده است که با وجدان و روحانی باشد و از کارهای بد دوری کند تا بتواند آرامش و خوشی بهشتی را تجربه کند. همچنین، تأکید شده که باید از اعمال ناپسند پرهیز کرد تا به این آرامش و خوشی دست یافت.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
روانت چو بردارد از بد خروش
خروش روان را ز دلدار گوش
نگه دار جان را ز کردار زشت
که اینست هنجار خرم بهشت