ارمغان بهار

فقرۀ ۵۷

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ناآمرزیده مرد آزرمان را به زندان مکن، گزیده و بزرگ مردم و هشیار مرد را بر بند زندان‌بان کن.

۲

به زندان مکن آبرومند را

میفکن نهال برومند را

۳

(‌جوان گنه کاره دربان مکن

به زندان مر او را نگهبان مکن‌)

۴

کسی کاو ندارد ز یزدان هراس

ندارد تو را بی گمان نیز پاس

۵

به زندانت بگمار مردی گزین

بزرگ و هشیوار و پاکیزه‌دین

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار