فقرۀ ۵۶

این شعر به موضوع کهنسالی و پیر شدن اشاره دارد. شاعر به افراد جوان‌تر می‌گوید که به کسانی که سال‌های زیادی از عمرشان گذشته است، تمسخر نکنند، زیرا خودشان نیز روزی پیر خواهند شد. او تأکید می‌کند که نباید به دیگران افسوس بگوییم و آنها را تحقیر کنیم، به ویژه به مردان سالخورده، چرا که این وضعیت به همه انسان‌ها مربوط می‌شود و روزی خودشان نیز به این سن خواهند رسید.