فقرۀ ۴۰

در این بیت، شاعر به نیکو بودن سوگند خوردن اشاره می‌کند و می‌گوید که نه باید به راست و نه به دروغ سوگند خورد. زیرا سوگند خوردن به معنای کم کردن از حقیقت و راستگویی است. پس اگر چیزی دروغ است، سوگند نخور و اگر راست است، نیازی به سوگند نیست.