ارمغان بهار

فقرۀ ۲۲

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

از بدگوهر مرد، و بد تخمه مرد افام مستان و مده‌، چه وخش گران باید دادن و همه گاه به درخانهٔ تو بایستد و همیشه پیامبر به درگاه تو برپای دارد و ترا زیان گران از وی باشد.

۲

به بدگوهران وام هرگز مده

چو دادی بر آن خواسته دل منه

۳

هم از بدنژادان و بدگوهران

مکنوام کش هست و خشی گران

۴

پی زر دراستد همی بر درت

پیمبر فرستد همی در برت

۵

زیان‌ها بسی هست از ایدر ترا

مکن وام از مرد بدگوهرا

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار