خطابهٔ سوم

برداشت: چه زیباست این زمانه جدید، با دل‌انگیزی‌هایش، پادشاه تازه و روزهای نوین!

برداشت: ای شاه! پس از گذشت ده قرن، به تو افتخار و عظمت بخشیده شده است.

برداشت: وقتی که تو، ای پادشاه، به تاج و تخت رسیدی، زیبایی و شکوه این سرزمین مانند گلی شکفته شد.

برداشت: از سرزمین ایران، مملکتی نو و تازه شکل گرفته است و اگر ایران از این سرزمین نوین و تازه به وجود بیاید، جایز و منطقی خواهد بود.

برداشت: ای پادشا! هرکاری که انجام دهی، من در ستایش و تمجید تو هستم و برایت دعا می‌کنم.

برداشت: ذهن و افکار من به دست شاه بود و او از تفکرات من باخبر بود.

برداشت: اگر مانند نی باشم و شاه به من محبت کند، خوب است؛ زیرا صدای من مانند نی دلنشین است.

برداشت: اگر من به کسی تذکر دهم، مانند این است که رشته و پیوندش پاره می‌شود و باعث ایجاد ناراحتی و دل آزردگی می‌شود.

برداشت: تا زمانی که گل‌ها در بهار شکوفا شوند، چهره‌ی تو ای پادشاه، مانند رنگ سرخ و زیباست.

برداشت: اگر تو به ما کمک کنی، بر مردم آسایش و سلامتی زیادی خواهد رسید.

برداشت: تو اکنون دارای موفقیت و جوانی هستی، پس مانند انوشیروان با بخشش و generosity زندگی کن.

برداشت: آرزو می‌کنم که سرزمین و سلطنت جم برای تو خوشبخت و سرشار از سعادت باشد و همچنین امید دارم که خوش‌شانسی و موفقیت تو همیشه ادامه داشته باشد.

برداشت: برای اینکه این سرزمین، به سعادت و خوشبختی برسد، آزادی و قوانین جدیدی به خاطر تو برقرار شوند.

برداشت: این سرزمین را بر اساس قوانین خود مدیریت کن و مرزهای آن را تا دجله و جیحون بگستر.

برداشت: برای پایان دادن به بدی‌های روزگار، باید به یادآوری آغاز اسلام بپردازی.

برداشت: خراسان با وجود تو خوشحال و سرزنده خواهد شد و بزرگی و وسعت گذشته‌اش نمایان خواهد گشت.

برداشت: سرزمین زیبای آذرگشسب به خاطر تو افتخار و ارزش قدیمی خود را به دست می‌آورد.

برداشت: در تمام مازندران، شهرها و روستاها و خانه‌ها، ارتباط و وصل میان همه جا برقرار می‌شود.

برداشت: شهر با وجود تو رونق پیدا می‌کند و مانند قصر خورنق زیبا و با شکوه می‌شود.

برداشت: اگر همچون شاپور، نهر کارون را به زیر بند بکشید، مثل محمود می‌توانید نهر جیحون را به کار بگیرید.

برداشت: کرد، بلوچ، عرب و ترکمن، همگی به خاطر تو و به خاطر ویژگی‌های تو، زبان مشترکی پیدا کرده‌اند.

برداشت: آثار تو به قدری برجسته و مهم است که مانند نقشی بزرگ و زیبا بر دامن کوه بیستون به تصویر کشیده می‌شود.

برداشت: زمانی که دین بزرگوار ما زنده و پررنگ شود، دوره‌ی بی‌دینی و عدم مذهبی به پایان خواهد رسید.

برداشت: تلاش و کوشش تو باعث زنده شدن زبان فارسی می‌شود و همبستگی ملی از طرف تو نمایان خواهد شد.

برداشت: کارگران معدن، به استخراج از معادن می‌پردازند و افرادی که به کندن کوه‌ها مشغولند، زمین را جابجا می‌کنند.

برداشت: خاک وطن همه‌چیز را پرورش می‌دهد و برای پیشرفت و آبادانی آن، تلاش و صرفه‌جویی ضروری است.

برداشت: زمین‌های حاصلخیز دشت، محصولاتی با کیفیت عالی تولید می‌کنند و کوه‌ها هم چوب‌های ارزشمندی را در بر دارند.

برداشت: محصولات باکیفیت، باغی زیبا را به وجود می‌آورند و در عوض، درختان سرسبز نیز می‌توانند کوهستان را به باغی دل‌انگیز تبدیل کنند.

برداشت: در نواحی شمالی، مواد معدنی حائز اهمیتی چون طلا، مس، آهن، نفت و زغال سنگ کشف شده است.

برداشت: کوه سکاوند به ما زندگی و انرژی می‌دهد و در نوبت بعدی، کسانی که طلا به دست دارند را به ما می‌آورد.

برداشت: محصولات و دستاوردها در کنار هم هستند و در دشت و دره، کسب و کارهای مختلفی وجود دارد. در این فضا، پرنده‌ها و گوسفندها نیز به چشم می‌خوردند.

برداشت: مردم کشور خودمان شاد و خوشحال هستند، در حالی که دشمنان در وضعیت ذلت و خاری به سر می‌برند. محصولاتی که ما تولید می‌کنیم به وفور در دسترس است، اما واردات ما کم و ناچیز است.

برداشت: در هر جایی کارگران مشغول کار هستند و کارگران دیگر که بیکارند، در زندگی خوشحال و بی‌خیال هستند.

برداشت: یک قطار از سمت شرق به راه می‌افتد تا هند را به دریای سیاه وصل کند.

برداشت: یک قطار از سمت غرب به حرکت در می‌آید و با سوت زدن، دجله را به رود تجن متصل می‌کند.

برداشت: یک قطار از بندر بوشهر به سوی فارس راهی می‌شود و این مسیر را به دریای خزربازت می‌کند.

برداشت: قدرت و توان ما به اندازه‌ی رستم قوی خواهد شد و شخصیت ما به شکل و هیأت آدمی درخواهد آمد.

برداشت: بیایید در جای درست قرار بگیریم و به حقیقت بپردازیم. گوش بسپاریم و به صراحت صحبت کنیم.

برداشت: اگر بخواهیم از بیگانگان و دشمنان خود دفاع کنیم، باید جدی و با اراده عمل کنیم و اگر لازم شد، به حالت تهاجمی نیز وارد شویم.

برداشت: برای برخورد و نشان دادن قدرت به دشمن، لازم است که نیت تجاوز و برتری بر او وجود داشته باشد.

برداشت: زمانی که حس تهاجم و تجاوز آشکار شود، عمل دفاع از وطن و میهن برای هر کس آسان می‌شود.

برداشت: زمانی فرامی‌رسد که عهد و پیمان خوب و خوش گذشته دوباره برقرار می‌شود و نوبت پاکان و راستان خواهد رسید.

برداشت: هر ساله اعیاد و مراسم قدیمی تازه می‌شوند و مردم در هر جشنواره‌ای گرد هم می‌آیند.

برداشت: جشن خوش مهرگان دوباره تازه و شاداب خواهد شد، هنگامی که کسی از غفلت و فراموشی رهایی یابد و به زندگی و آیین‌ها توجه کند.

برداشت: آتش جشن سده روشن می‌شود و شهر در این زمان با آمدن بهمن، به گلستان تبدیل می‌گردد.

برداشت: زمانی که روز و ماه در یک تراز و هم‌سطح قرار می‌گیرند، جشنی برپا می‌شود و این جشن به طور مکرر و پیوسته برگزار می‌شود.

برداشت: به خاطر درد و عواطف عمیق وطن، همه جشن‌ها و سرورهای ایران فرار کردند و به دوردست‌ها رفتند. وطن از شدت غم و اندوه به شدت ناله و اشک ریخت.

برداشت: ای پادشاه! خوشی و لذت کشور، لذت توست. برای وطن، خوشی و شادی را به درستی تجربه کن.

برداشت: در اینجا بیان شده است که جشن‌های قدیمی به یاد دوران‌های گذشته و شخصیت‌های تاریخی مانند جم و خسرو برگزار می‌شوند. به عبارتی، این جشن‌ها به یادآوری و پاسداشت تاریخ و فرهنگ کهن مرتبط هستند.