بخش ۸۷ - شعور پنهان و شعور آشکار

برداشت: انسان دارای دو نوع فکر و آگاهی است: یکی حسی و غریزی که به طور طبیعی در وجود اوست، و دیگری علمی و آموخته شده که از طریق اطلاعات و تجربه به دست می‌آید.

برداشت: آنچه پنهان است و آنچه آشکار، هر دو به اراده خداوند وجود دارند.

برداشت: این شعور که از خارج به زندگی ما می‌آید، محافظ و نگهبان فرهنگ و تمدن انسان‌ها است.

برداشت: آن‌جا که نشانی از ناپدید شدن و پنهان شدن وجود ندارد، پاسبانی وجود دارد که از نسل انسان محافظت می‌کند.

برداشت: دیانت، آداب و رسوم، علم و فرهنگ همگی از آگاهی و درک انسان نشأت می‌گیرند و رنگ و شکل می‌گیرند.

برداشت: اما روح‌ها از این دسته متمایزند، زیرا فعالیت روح آگاه قابل مشاهده نیست.

برداشت: آنچه که به عنوان روح، نفس و دل می‌شناسیم، محلی است برای شعور و آگاهی نهفته.

برداشت: مغز محل وابستگی و یادگیری عقل و دانش انسان است، اما دل محل دریافت بخشش و رحمت الهی می‌باشد.

برداشت: زنان دارای شعور و هوش بالایی هستند؛ وقتی این را متوجه شدی، باید در رفتار و تصمیم‌گیری‌هایت احتیاط کنی و کنترل بیشتری بر احساسات خود داشته باشی.

برداشت: با زنی به گفتگو نشستم و از او پرسیدم چرا با خودت دشمنی می‌کنی؟

برداشت: تو همسری داشتی و زندگی‌ای با آبرو که شامل نان و خوراک بود.

برداشت: کودکان چهره‌هایی شیرین دارند که از قند هم شیرین‌تر است و رنگ پوستشان به لاله‌ها می‌ماند و زیباست.

برداشت: چرا همه را به سرنوشت و مصیبت دچار کردی و پشت به آن‌ها کردی؟

برداشت: تو به خاطر بچه‌های عزیز خودت آبرو و حیثیت را از دست دادی و حتی بر همسرت نیز تأثیر گذاشتی.

برداشت: به خاطر تمایلات و ظلمت خود، آبروی یک قبیله را بر باد دادی.

برداشت: تو به هر کسی و در هر مکانی تبدیل شده‌ای و روز و شب مشغول زیبایی‌سازی چهره‌ات هستی.

برداشت: به زودی از این راه خسته و پژمرده خواهی شد، مانند اناری که ازش آب گرفته‌اند.

برداشت: وقتی که پیر شوی، مردم به دور تو خواهند بود و به نوعی تو را فراموش خواهند کرد، مانند اینکه زنده زنده به قبرت می‌فرستند.

برداشت: چرا برای خودت یک همدم غم درست کردی؟ چرا به خودت ظلم کردی؟

برداشت: زن پاسخ داد: «تو راست می‌گویی، اما در دل من چیزی دیگر می‌خواست.»

برداشت: زن را کار سر و امور ظاهری نیست، بلکه ارتباط او با دل و احساساتش است و این موضوع اصل کار اوست.

برداشت: عقل با کمک مغز، به انسان یاری می‌رساند، در حالی که عشق با دل، از آن حمایت می‌کند.

برداشت: هر کسی که با عشق احساس نزدیکی و محبت را ایجاد کند، در واقع پیوندهای عقلانی و منطقی را قطع کرده است.

برداشت: زنان و عشق، دل و احساس عمیق مردان و فهم و نظم در کارهای جهان.

برداشت: من نمی‌دانم که برای بهبود وضعیت بشر، کدام یک از دو مذهب بهتر و مناسب‌تر است.

برداشت: اگر دل و فکر با هم همراه شوند، عقل و عشق به خوبی با هم هماهنگ خواهند شد.

برداشت: شما در هیچ‌کس جای نگیری، زیرا بدی و ننگ آشتی را از خود دور کردی و فقط در جنگ باقی ماندی.

برداشت: ای مادر، آیا به کشته شدن پسر کسی نگاه نکردی و در حالی که گرسنه‌ای روی بستر استراحت کردی؟

برداشت: این بیت به احساس دلتنگی و پریشانی زنی اشاره دارد که پس از فوت همسرش به سختی و بی‌کسی دچار شده است. او به طور کامل در غم و اندوه خویش غرق شده و در این وضعیت، در نهایت ناامیدی و سردرگمی به سر می‌برد.

برداشت: و آن سلاحی که به سمت او تیر می‌زند، به چوب و آهنش تبدیل به ابزارهایی مثل گاوآهن و بیل می‌شود.