بخش ۸۱ - در صفت پاسبان

برداشت: نگهبان باید از نسل برگزیده باشد تا بتواند نقص‌های انسان‌ها را اصلاح کند.

برداشت: رهبر، نگهبان محبت مردم بود و دردها و غم‌های آن‌ها را نیز می‌کاشت.

برداشت: نگهبان باید انسانی باشد مهربان، نیکوکار و آزاداندیش.

برداشت: اگر نگهبان نیازمند نبود، دستش به هر سو دراز می‌شد.

برداشت: کسی که رشوه می‌گیرد، نمی‌تواند حافظ و نگهبان باشد، بلکه او به مانند یک دزد شب و دستیار اوست.

برداشت: در روز روشن، در وسط خیابان، زنی که روسری‌اش را از سر برمی‌دارد.

برداشت: در میان مردم، به خاطر موهایش به هم ریخته، رفتار زشت و بی‌احترامی می‌کنند و ناسزا می‌گویند.

برداشت: کسی که بخواهد به خاطر چیزی پیش پا افتاده، خود را دچار زحمت و دردسر کند، مثل اینکه برای خریدن یک کفش یا گوشواره، پاهایش را قطع کند.

برداشت: این عمل مناسب کسی نیست که در مقام پاسبانی قرار دارد، زیرا شیوه‌ای است شایسته‌ی افراد ناتوان و فاقد مسئولیت.

برداشت: کار آن‌ها در دنیا جز پیوند و دوری، و مسائل خوشبختی و مشکلات نیست.

برداشت: مردم عادی نادان و دزد هستند و حتی نگهبانان نیز از این وضعیت بی‌خبرند و در واقع، خودشان مشکل‌آفرین‌اند.

برداشت: عمل نیکوکاران و افراد با حیا و عفیف، در این نبرد بزرگ دشوار است.