بخش ۵۸ - حکایت پیشوای سمرقند

برداشت: در سمرقند شخصی وجود داشت که به عنوان راهنمای مردم شناخته می‌شد و به نوعی نماینده خدا در میان آنان به حساب می‌آمد.

برداشت: در آن شهر، یک سرهنگ وجود داشت که به عنوان شحنه شناخته می‌شد. او مردی ظالم و بسیار توانمند بود.

برداشت: به خاطر ظلم و ستمی که از طرف مردم بر او رفته، پیشه‌ور به رنج و عذابی دچار شده و در دلش به جایگاه رفیع رهبر خود شکایت کرده است.

برداشت: ای شیخ، حال مرا بررسی کن، زیرا که در زیر ستم گرفتار آمده‌ام و دارایی‌ام را از من گرفته‌اند.

برداشت: رهبر تنها با فرمانده صحبت نکرد، بلکه با کسی که از دل تنگ خود شکایت داشت نیز گفتگو کرد.

برداشت: صبور باش تا خدا کاری برایم انجام دهد، مرا دچار مشکل نکن.

برداشت: او با اشک داغ و نفس سردش گفت: تو که این‌گونه‌ای، ما چطور می‌توانیم از این درد فرار کنیم؟

برداشت: سر تنها فقط به دلیل داشتن اندیشه و خرد ارزشمند نیست، بلکه گاهی اوقات باید از درد و رنج نیز عبور کند.

برداشت: هر کسی که بر کسانی دیگر سلطه دارد، باید در دل خود نگرانی و مشکلات رهبری را احساس کند.

برداشت: مردی با شخصیت و مقام، همواره در معرض نگرانی، مشغله و مشکلات است.

برداشت: یک پیر و عالم بزرگ، هزینه زیادی را صرف کرد تا آن گله را از خطر گرگ نجات دهد.