بخش ۳۴ - در مسافرت کردن شوهر و سپردن خانه و زن خود به‌دست رفیق بدگوهر

برداشت: مدت زیادی گذشت و روزهای روشن و شب‌های تاریک به آرامی سپری شدند.

برداشت: ناگهان زنی به شوهرش گفت: باید مرا در این سفر ببری.

برداشت: مرد گفت: این سفر دلخواهی نیست، چون رئیس اداره همراه ماست.

برداشت: برای حفظ وسایل و اثاثیهٔ خانه، باید سکوت کنی و زیاد صحبت نکنی.

برداشت: اتفاقاً وقتی تو نیستی، تنها کسی که به سراغم می‌آید، یک دوست جدید است.

برداشت: همسرش به تو کمک می‌کند و خود او هم از تو مراقبت می‌کند.

برداشت: بهتر از یک دوست با وجدان و درستکار نیست که بتوانی به او اعتماد کنی و کارهای خود را به او بسپاری.

برداشت: انسان‌ها به قدری فاسد شده‌اند که نه برادر به برادر اعتماد دارد و نه پدر به پسر.

برداشت: در دنیا هیچ اعتمادی و اطمینانی وجود ندارد مگر به کسانی که وجدان و شخصیت اخلاقی دارند.

برداشت: دین و ایمان تنها باورهای بی‌پایه‌ای هستند که باعث ایجاد نفرت و تفرقه در میان مردم می‌شوند.

برداشت: بسیاری از فقیهان، با قواعد و احکام خود، مومنان را در تله‌ ای که خودشان درست کرده‌اند، گرفتار کردند.

برداشت: یکی از دیگران، کلاهی شیک و زیبا برای خود درست کرد و به طرز ناخوشایندی، لباس تو را به کسی دیگر فروخت.

برداشت: زنی که به دلیل دیگری از شوهر خود طلاق می‌گیرد، به دیگران ازدواج کرده و مهریه می‌گیرد.

برداشت: اما مردی که وجدان داشته باشد، از انجام کارهای ناپسند همیشه نگران و مضطرب است.

برداشت: کسی که بدی‌ها را با نگاه بدی می‌بیند، عاقبت به ضرر خودش می‌رسد و از شرارت‌ها آسیب می‌بیند.

برداشت: امیدواری به بهشت از کارهای نیک او نیست، زیرا او به طور طبیعی نیکوخصال است.

برداشت: از شر دوزخ نمی‌ترسد، زیرا او بدی را مطابق طبیعت بد خود می‌داند.

برداشت: این جمله به ما می‌گوید که نباید فراموش کنیم که اگر کاری بد باشد، نتیجه‌اش هم معمولاً بد خواهد بود. در حالی که اگر کار خوبی انجام دهیم، آن کار از خرد و نیک‌خواهی ناشی شده و خود به خود به خوبی ختم می‌شود.

برداشت: انسان می‌تواند خوبی‌ها و بدی‌ها را از طریق وجدان خود تشخیص دهد و وجدان او به عنوان معیاری برای سنجش این مسائل عمل می‌کند.

برداشت: اگر زن کمی نرم‌تر و مهربان‌تر می‌بود، دلش از رنج و سختی‌ها آگاه می‌شد.

برداشت: او در دلش ترس و نگرانی داشت از این سفر.

برداشت: اما شوهر با صبر و حوصله از او خواست که بوسه‌ها بدهد و سپس با او وداع کرد.

برداشت: ضمیرهای آگاه و فریب‌کار را محکم در دست خودش گرفت و سپس آن سودای ناپاک را به دست موجودی دیگر سپرد.

برداشت: رفیق بدسیرت و فریبکار، به اوج عداوت رسید و دوستان را به دردسر انداخت.

برداشت: روزی دلبر زیبایی که با مژگانی پر از فریب ساخته شده بود، نزد من آمد.

برداشت: زنی پرسید: چه خبر است؟ پاسخ داد: هیچ چیز نیست. مگر کسی را پیدا می‌کنی که در دلش غمی نداشته باشد؟

برداشت: روز دیگری نیز به همین ترتیب گذشت و در نزدیکی آن زیبایی خیره‌کننده بود.

برداشت: چشم‌ها قرمز و مژه‌ها پر از اشک، گونه‌ها رنگ پریده و زیر چشم‌ها کبود است.

برداشت: زن از نازک‌دلی و احساساتی بودنش به تنگ آمده است و حالا به شدت از اوضاع ناراحت شده، به‌طوری که احساس خفگی می‌کند.

برداشت: او را سوگند داد و پرسید: درد تو چیست؟ چرا چشمانت سرخ و صورتت زرد است؟

برداشت: در فشار و سنگینی وجدانم، نتوانستم راز کسی را فاش کنم.

برداشت: در روز سوم، آن فرد فریبکار شکل و قیافه‌ای زرد، لاغر و بیمار به خود گرفت.

برداشت: نمایشگری که در این نمایش ایفای نقش می‌کند، ناگزیر این نمایش را به خوبی برگزار می‌کند.

برداشت: او به خاطر این زن ضعیف خود را رنجانید و غم‌های خود را به صدها برابر افزایش داد.

برداشت: زن می‌گوید که راز چیست که من اینگونه چهره‌ام زرد و بی‌حال است، در حالی که درونم آتش شعله‌ور است و در دل غمی نهفته دارم.

برداشت: سوالی است درباره اینکه همسر تو کجا است، زیرا در این چند روز که در اینجا هستی، زیبایی‌ات کمتر شده است.

برداشت: این چه حالتی است و این چه نوع ترکیبی دارد، این چه وضعیتی است و این چه ترتیبی را دنبال می‌کند؟

برداشت: به جای آنکه به من دلجویی کنی، خودت بر غم من افزوده‌ای و غم خود را نیز به آن اضافه کرده‌ای.

برداشت: هرچند نتوانستم از تو چیزی بیاموزم، اما به خدا قسم که از تو بسیار رنجیده‌ام.

برداشت: زمانی که آن سازنده‌ی حیله و نیرنگ در دل خود سوار بر اسبی شد، نمی‌دانست که چه بر سرش خواهد آمد.

برداشت: در کنار دانه، فرصتی برای شکار پیش آمد و تیر به هدف اصابت کرد.

برداشت: اگر قرار است به من توهین کنی، پس بگذار این راز را بگویم و هرچه پیش می‌آید، پیش بیاید.

برداشت: زمانی که رنجش و ناراحتی به میان آید، مسائلی که پنهان بوده‌اند، به راحتی بیان می‌شوند.

برداشت: مرد حیله‌گر قسم خورد که زن آن راز را فاش نکند.

برداشت: می‌گوید بار اول که به اینجا آمدم، مهمان بودم و همسرم نیز با من بود.

برداشت: من در دل خود حجب و شرم تو را بسیار پسندیدم.

برداشت: وقتی از این خانه خارج شدم، داستانی را به خاطر محبوبم بازگو کردم.

برداشت: به او گفتم که از این زنِ خردمند نصیحت بپذیرو از او علم و دانایی بیاموز.

برداشت: این فرد زیبایی و جاذبه‌ای دارد که از ترکیب چندین ویژگی باوقار و دلنشین به وجود آمده است.

برداشت: زن وقتی این سرزنش را از من شنید، بدون هیچ درنگی به سمتم حمله‌ور شد.

برداشت: می‌گوید که تو در زیبایی او غرق شده‌ای و به عشق نشانه‌ها و ویژگی‌های ظاهری او درآمده‌ای.

برداشت: من به خاطر او قسم‌های زیادی خوردم تا اینکه راضی شد و آرام گرفت.

برداشت: اما در دلش این ناراحتی باقی ماند. هرچند صحبت‌ها به پایان رسید، اما آن تصور و یادها همچنان در ذهنش ماندگار شد.