بخش ۷ - صف زندان نمرهٔ یک

برداشت: من از بالای جایی دیدم آن مکانی را که عمر زودگذر و دردناک در آن است.

برداشت: فضای اتاق، تنگ و تاریک و وحشتناک است. دیوارها به اندازه‌ی قیر سیاه و تیره به نظر می‌آیند.

برداشت: کلبه‌ها بدون پنجره و روزن هستند، تنگ و تاریک، مانند دل یک دشمن.

برداشت: روز و شب در آن چالهٔ تاریک آب می‌ریزند تا نمناک و مرطوب شود.

برداشت: در این مکان، یک راهرو وجود دارد و در انتهای آن، خانه‌هایی قرار دارند.

برداشت: زمانی که در برابر کسی در بسته شود، در اثر این دلبستگی، انسان خسته و ناتوان می‌شود.

برداشت: هوا نیز در آنجا به نوعی محبوس است، مانند اینکه نفس انسان در بند باشد.

برداشت: در حقیقت، بین زندگی راحت و زندان تفاوتی وجود ندارد؛ زیرا زندانی‌ها در دنیای خود به‌طور کامل در قید و بند هستند.

برداشت: اگر تو درگیر مشکلات کوچک و بی‌اهمیت هستی، به یاد داشته باش که باید به جایی بروی که آن‌ها در آنجا زندگی می‌کنند.