رباعیات

شمارهٔ ۶۶

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای ایرانی خفتی و بگذشت بسی

برخیز و به کار خویش بنگر نفسی

۲

ور کشتهشوی جز این مبادت هوسی

کاین خانه از آن توست نی زان کسی

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار