بر درگه خود پلنگ دربان کردن
بر گلهٔ خویش گرگ چوپان کردن
دربارهٔ این سروده
این شعر به طور کلی به موضوعات خیانت و ناپسندی در اعتماد اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویری مثل پلنگ به عنوان دربان، گرگ به عنوان چوپان، و مار به عنوان موجودی خطرناک، به این نکته اشاره میکند که سپردن اعتماد و مراقبت به افراد غیرمناسب و خطرناک، عواقب بدی در پی دارد. در انتها پیشنهاد میکند که بهتر است به جای اینگونه خیانتها، با افراد پایینتر و بیآزاری مهربانی و احسان کنیم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سگ در بغل و مار به دامان کردن
بهتر که جوی به سفله احسان کردن