رباعیات

شمارهٔ ۵۶

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

یک روی چو آیینه مبادا انسان

کاخر شکند ز جلوهٔ روی خسان

۲

مانندهٔ تیغ شو همه روی و زبان

تا بگذری از میان مردم آسان

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار