عمری بسپردیم به کام دگران
ما در تشویش و قوم در خواب گران
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به احساس ناامیدی و نگرانی خود از وضعیت وطنش اشاره میکند. او عمرش را صرف دیگران کرده و در حالی که خود در اضطراب و تشویش به سر میبرد، دیگران در خواب غفلت به سر میبرند. در نهایت، او وطنش را در وضعیتی نگرانکننده رها میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
القصه وطن را به دو چشم نگران
رفتیم و سپردیم به هنگامهگران