شمارهٔ ۵۳

شاعر در این بیت به میدان جنگ می‌رود تا به دشمن ضربه بزند، اما ناگهان صدای فریاد دشمن را می‌شنود که از وضع خود ناله می‌کند. او به این نکته اشاره می‌کند که هر کس که به او آسیب بزند، ممکن است مشکلات و مصیبت‌های دیگری را نیز برای خود به ارمغان آورد. در واقع، او خود را مظلوم می‌داند که بار این مشکلات را بر دوش دارد.